چه كسی خواهد دید مردنم را بی تو ؟بی تو مردم ، مردمگاه می اندیشم خبر مرگ مرا با تو چه كس می گوید ؟آن زمان كه خبر مرگ مرا از كسی می شنوی ، روی تو را كاشكی می دیدمشانه بالازدنت را بی قیدو تكان دادن دستت كه مهم نیست زیاد و تكان دادن سر را كه عجب !‌عاقبت مرد ؟ افسوسكاشکی می دیدم من به خود می گویم:" چه كس...

در میان من و تو فاصله هاستگاه می اندیشم، - می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری! تو توانایی بخشش داری دستهای تو توانایی آن را دارد - که مرا زندگانی بخشد چشم های تو به من می بخشد شورِ عشق و مستی و تو چون مصرعِ شعری زیبا سطرِ برجسته ای از زندگی من هستی.

چه كسی خواهد دید مردنم را بی تو ؟بی تو مردم ، مردمگاه می اندیشم خبر مرگ مرا با تو چه كس می گوید ؟آن زمان كه خبر مرگ مرا از كسی می شنوی ، روی تو را كاشكی می دیدم شانه بالازدنت را بی قیدو تكان دادن دستت ك

بگذار سر به سينه من تا كه بشنويآهنگ اشتياق دلي دردمند را شايد كه پيش ازين نپسندي به كار عشق آزار اين رميده سر در كمند را بگذار سر به سينه من تا بگويمت اندوه چيست عشق كدامست غم كجاست بگذار تا بگويمت اين مرغ خسته جان عمري است در هواي تو از آشيان جداست دلتنگم آن چنان كه اگر ببينمت به كام خواهم كه جاودا

دلــم خـیـلــی بــیــشــتــر از حـجـمــش پـــُر اســت ؛پــُـر از جــایِ خــالـیِ تـــوپــُـر از دلــتــنـگی بـرای نگــاهِ تـــوپــُـر از خــاطـراتِ قــدم زدندر کـوچــه پــس کــوچـه هـــای شــهـر بـا تــوپــُـر از حــس پــروازپــُـر از تــو . . .

چشمانتآرامـش را به حـساب زنـدگی ام واریــز می کندچشمانتباعث می شود دنــیا با مـن راه بـیایدچشمانتواسطه ای می شود که خــدا حرفــهایم را بـهتر بفهمدچشمانتهــر ســاعتی را به خــواب وادار می کندچشمانتســرمنــشاء تــمام رنــگ هاستچشمانتآری چـشـمـانـت را دو دسـتی بـچسبکه تـــمام دارایــی مـن است.... .. ..

به سرت روسری آبی و صورت چون ماه …آسمانی تر از این عشق چه دارد دنیا ؟ دوست داشتنت بزرگترین نعمت دنیاست مرا شاد میکند و لبخند را به دنیایم هدیه میکند حتی این روزها گاهی پرواز میکنم من این دوست داشتن را بیشتر از هر چیز در این دنیا دوست دارم …

مهربانی ها و خوبی هایت به سنگین ترین نقطه قلبم رسیده است سبک تر شده ام حالا،مثل پروانه استشهاد سلولهای بدنم گواهی میدهدبه بیکران شدن روحم در انزوای جسمتمن در ترانه های تو غرق شده امجنگ دست و پایم بی فایده استوقتی روحم را از چنگم در اورده ایمن با تو زنده ام یا مرده ؟

روزهای زندگی ام گرم میگذرد با تو ،به گرمای لحظه هایی که تو در آغوشمیبا تو گرم هستم و نمیسوزد عشقمان، ای خورشید خاموش نشدنیهمچو یک رود که آرام میگذرد،عشق ما نیز آرام میگذرد و تویی سرچشمه زلال این دلساعت عشق مان تمام لحظه های زندگیست ،ثانیه هایی که پر از عطر و بوی عاشقیستای جان من ،مهربانی و محبتهایت،